ترجمه آهنگ بلایه وداع از صباح السهل
شاعر این آهنگ عریان السید خلف عزیز شاعر شعر شعبی عراقی هست و آهنگ رو هم صباح السهل خونده. اسم آهنگ هست بدون خداحافظی

مثل العود من يذبل ….بلاية وداع

مثل یک ساقه ای که پژمرده می شود، بدون خداحافظی

ومثل الماي من ينشف …….بلاية وداع

مثل آبی که خشک می شود،‌ بدون خداحاظی

تدريني هرش واوجرت بية الكاع

می دانی که من جوانه ای کوچک بودم که زمین به من رحم نکرد؟

يا رخص العشك من ينشره وينباع

چه قدر عشقی که خرید و فروش می شود، پست و ناچیز است!

جنت بليل المحبين ….شلذ اسمك على الخاطر

در شب عاشقان، چه قدر نام تو در خاطر، لذت بخش بود

وجان الشوك بيك رسوم .. حلوة ..ولهفة مسافر

و دلتنگی و چشم به راه مسافر بودن، عادت خوب تو بود

وجنت وياك صبر الكاع للكيض …. وخلك شاعر

و نسبت به تو مثل بی صبری زمین در تابستان بودم و حال شاعرانه ای داشتم

وبلا جلمة التنكال

بدون این که کلمه ای گفته شود

كل ذاك الفرح ينشال

همه آن شادی به پایان می رسد

وظنون المحبة تظل بلاية وداع

و امید های محبت بدون خداحافظی می ماند

يا رخص العشك من ينشره وينباع

چه قدر عشقی که خرید و فروش می شود، پست و ناچیز است!

شلون الماي يكدر ينكر اجروفة

چطور آب رودخانه می تواند، مسیرش را منکر شود

شلون العين تكدر …..شوفها تعوفه

و چطور چشم می تواند، بیناییش را رها کند

وابو جفوف الحنينة…. شلون يرضى

و صاحب دستان مهربان، چطور راضی می شود

اتبيعنا جفوفه ……

که با دستانش ما را بفروشد

وبلا جلمة التنكال

بدون این که کلمه ای گفته شود

كل ذاك الفرح ينشال

همه آن شادی به پایان می رسد

ترجمه فارسی آهنگ عربی سمینی عاشق مجنون از محمود الترکی

سميني عاشق مجنون

من رو عاشق و مجنون اسم بذار

سميني واحد مُغرم

من رو یک دلباخته اسم بذار

ميت اذا عني تغيب

اگه از پیشم بری، من می میرم

الدنيا تضلم

دنیا برام تاریک می شه

عندي المهم تبقى وياي

تنها چیزی که برام مهمه اینه که با من بمونی

وابقى انا اعيش بقلبك

و من توی قلبت زنده بمونم

مثل النفس كون تصير

باید مثل هوا بشی

بس انا اشمك

که فقط من تو رو نفس می کشم

مجنون انا بيك مجنون على الاخر

من مجنون تو ام تا آخر مجنون تو هستم

عابر حد الشوق واكثر اني عابر

از حد شوق خیلی بیشتر گذشته ام

قلبي ما يوسع لغيرك بس انت

قلبم برای غیر از تو جا نداره

ميدك لغيرك لا بس انت دكته

برای هیچ کس جز تو نمی تپه و تو تپش اون هستی

سميني عاشق مجنون سميني واحد مغرم

من رو عاشق و مجنون اسم بذار، من رو یک دلباخته اسم بذار

ميت اذا عني تغيب الدنيا تضلم

اگه از پیشم بری، من می میرم، دنیا برام تاریک می شه

مثلك بشر مره يصير وما اعتقد يتكرر

مثل تو آدم، فقط یک بار آفریده شده و فکر نکنم تکرار بشه

مثل العمر واحد بس ما يقبل اكثر

مثل عمر، که فقط یکباره و هیچ وقت بیشتر نمی شه

سميني واحد طماع منك ولا اشبع

من رو یک آدم طمع کار خودت اسم بذار که هیچ وقت سیر نمی شه

اريد اكعد بقلبك وما اريد اطلع

می خوام که توی قلبت بشینم و بیرون نیام

العاشق من يهوة بس مرة وحده

عاشق، فقط یک بار عاشق می شه

بالة ما يرتاح يم حبة يهدة

و خاطرش هیچ وقت آروم نمی شه فقط پیش عشقش آرومه

احبك ميت بيك وجهك خلاني

دوستت دارم، مرده تو ام. صورتت نذاشت

ما اشوف اي انسان حبك عماني

کس دیگه ای رو ببینم، عشقت کورم کرد

سميني عاشق مجنون سميني واحد مغرم

من رو عاشق و مجنون اسم بذار، من رو یک دلباخته اسم بذار

ميت اذا عني تغيب الدنيا تضلم

اگه از پیشم بری، من می میرم، دنیا برام تاریک می شه

يا ام العيون السود ما جوزن انا

ای صاحب چشمان سیاه، من دست بر نمی دارم

خدك القيمر انا اتريق منه

من از گونه چون سرشیرت صبحونه می خورم

لابسه الفستان وقالت لي انا

در حالی که پیراهن زنانه به تنش بود به من گفت

حلوه مشيتها دتمشي برهدنه

راه رفتنش چه زیباست و به آرامی راه می رود

لو تحب خادم خادمها انا

اگه نوکر بخواهد، نوکرش منم

ولعوف الدوله واعوف السلطنه

و قدرت و حکومت رو کنار می گذارم

يا ام العيون السود ما جوزن انا

ای صاحب چشمان سیاه، من دست بر نمی دارم

خدك القيمر انا اتريق منه

من از گونه چون سرشیرت صبحونه می خورم

واقفه بالباب تصرخ يا لطيف

دم در ایستاده است و فریاد می زند ای خدای لطیف

لاني مجنونه ولا عقلي خفيف

من نه دیوانه ام و نه سبک مغز

واقفه بالباب تصرخ يا لطيف

دم در ایستاده است و فریاد می زند ای خدای لطیف

لاني مجنونه ولا عقلي خفيف

من نه دیوانه ام و نه سبک مغز

من ورى التنور تناوشني الرغيف

از پشت تنور، نان رو به من می دهد

يا رغيف الحلوه يكفيني سنه

نان این زیبا رو برای غذای یک سال من کافی است

يا ام العيون السود ما جوزن انا

ای صاحب چشمان سیاه، من دست بر نمی دارم

خدك القيمر انا اتريق منه

من از گونه چون سرشیرت صبحونه می خورم

لون خمري لا سمار ولا بياض

رنگ شرابی نه سیاه و نه سفید

متل تام البدري واشرف ع الرياض

مثل ماه کامل که از ریاض بر آمد

باللما تحي وتقتل باللحاظ

با لب سرخ و سیاهش زنده می کند و با نگاهش می کشد

بغنج تحكي وترد بعنونه

با دلربایی صحبت می کند و با خشونت پاسخ می دهد

يا ام العيون السود ما جوزن انا

ای صاحب چشمان سیاه، من دست بر نمی دارم

خدك القيمر انا اتريق منه

من از گونه چون سرشیرت صبحونه می خورم

طالعه بفستانها الوردي الجميل

با لباس زنانه گل گلی زیبایش بیرون آمده است

وانزوت حين اسفرت شمس الاصيل

وقتی به سفر درآمد خورشید اصلی به انزوا رفت

غصن قدها من تهب نسمه يميل

قامتش شاخه ای است که وقتی نسیم می وزد مایل می شود

حلوه مشيتها بتأني ورهدنه

و راه رفتنش زیبا و با آرامش و راحتی است

اقحوانه ابتلت بقطر الندى

گل داوودی با قطره شبنم نمناک شد

تبسمت بسمه طروبه وفاتنه

لبخندی از طرب و دلربایی به لبش نشست

هذا مو انصاف منک

این از جانب تو انصاف نیست که

غیبتک هل قد تطول

غیبتت این قدر طول بکشه

الناس لو تسلنی عنک

مردم اگه در مورد تو ازم بپرسند

شرد اجوابهم شگول

چی می خوام جوابشون رو بدم و چی بگم

الف حیف و الف وسفه

هزار حیف و هزار افسوس

مثلک ایخون ویا ولفه

مثل تویی با دوستش خیانت کنه

لا تظن اقلیبی یشفه

گمان نکن که قلبم شفا پیدا کنه

و الالم منه یزول

و دردش تموم بشه

الناس لو تسلنی عنک

مردم اگه در مورد تو ازم بپرسند

شرد اجوابهم شگول

چی می خوام جوابشون رو بدم و چی بگم

قلبی خلیته یتچوی

گذاشتم قلبم بسوزه

نار هجرانک تلوه

توی آتیش دوریت کباب بشه

هذا مو منک مروه

این از جانب تو نه مروته

و لا منک اصول

و نه کار اصولی

الناس لو تسلنی عنک

مردم اگه در مورد تو ازم بپرسند

شرد اجوابهم شگول

چی می خوام جوابشون رو بدم و چی بگم

توالف العاذل ابسرعه

با ملامت گو سریع اخت می شی

و الوصل منی تمنعه

ولی وصلت رو از من منع می کنی

اظل چم دوب اجد و اسعی

تا کی تلاش و کوشش کنم

وغيرى عن الحاضر ينول

و غیر من از میوه آماده بهره ببره؟

ضمني أريد بحضنك أنضم وأستريح

من رو در آغوشت قایم کنی می خوام پنهان شم و استراحت کنم

عشت عالي وردت بحضانگ أطيح

بالا زندگی کردم و می خوام در آغوشت سقوط کنم

يا غلاتك ع القلب وانت بعيد

ای که عشقت در قلبم هست در حالی که تو دوری

لو أموت بغير اسمك ما أصيح

اگه بمیرم هم غیر از اسم تو، چیزی فریاد نمی زنم

عطرك هوايه

عطرت عشق منه

صوتك دوايه

صدای تو دوای منه

عشقي وحناني

عشق و مهربانی من

ماله نهاية

هیچ پایانی نداره

ضمني ضمني محتاجك حيل

من رو پنان کنم پنهان کن خیلی نیازمندت هستم

نجمة جيتك وانت الليل

ستاره ای هستم که اومدم و تو شبی

شايلني من الدنيا شيل

از دنیا من رو جدا کرده و بلند کرده

حبك حبيبي

عشق تو عزیزم

لآخر نفس أهواك

تا آخرین نفس عاشقت هستم

عمري وحياتي فداك

عمر و زندگی من فدای تو

كلمة أحبك موت

جمله ی تا سر حد مرگ دوستت دارم رو

ماحبهه بس وياك

فقط با تو دوست دارم

اشما قسيت أبقى إلك واشما تكون

هر چقدر سنگ دلی کنی برای تو می مونم هر چی که باشی

أحلى شي لمن تحب حب بجنون

قشنگ ترین چیز اینه که اگه عاشق می شی با جنون عاشق بشی

انت واحد بس مليت الدنيا شوق

تو تنها کسی هستی که کل دنیا رو از شوق پر کردی

من الأخير انت يا غالي تسوى الكون

تو عزیزم معادل کل دنیا هستی

يحجولي باسمك

از اسمت برام می گن

وأتمنه أشمك

و آرزوم اینه که بوت کنم

بكليبي تنشاف

در قلبم دیده می شی

چا وين أضمك

پس کجا تو رو قایم کنم؟

فوق النخل فوق يابه فوق النخل فوق

بالای نخل خرما بابا، بالای نخل خرما

مدري لمع خده يابه مدري القمر فوق

نمی دونم گونه اش برق می زنه یا این که ماه اون بالاست

والله مااريده باليني بلوه

به خدا نمی خوامش، من رو به بد بلایی انداخته

متن وشعر وخدود يابه ميزك ربك

کتف و مو و گونه ها بابا، خدا تو رو متفاوت آفریده

لهذا السبب يا هواي خلاني أحبك

به همین دلیل معشوقم، من رو عاشق تو کرده

والله معذبني وما عنده مروه

به خدا عذابم داده و مروت نداره

وينشدني البطران ليش وجهك أصفر

بی خبر از من می پرسه که چی روت رو زرد کرده

كل ما مر بيه يابه من درب الأسمر

هر چیزی که به سرم اومد بابا در راه اون سبزه

والله سابيني بعيونه الحلوة

به خدا با اون چشم های زیباش من رو غارت کرده

تسالني علتي امنين يابه وانت سببها

از من می پرسی که دردت از کجاست در حالی که تو سببش هستی

كتبه عليه هاي يابه ربك كتبها

خدا این قسمت رو هم برای ما نوشته

والله ماريده باليني بلوه

به خدا نمی خوامش، بد بلایی به سرم اورده

انه التعبت وياك يابه واعدمت حيلي

من اونی هستم که با تو خسته شدم بابا، و توانم نابود شد

وانت اطلعت بذات يابه ناكر جميلي

و تو کلا زیر همه خوبی هام زدی و انکار کردی

والله مااريده باليني بلوه

به خدا نمی خوامش، بد بلایی به سرم اورده

ماجوز انا من اهوي يابه مهما جفه وراح

من از عشقم بابا، کوتاه نمی آم هر چقدر جفا کنه و بره

اتمنه اعيش ويايه يابه ريحته قداح

آرزو دارم که باهاش زندگی کنم بابا، عطرش من رو می سوزونه

والله ماريده باليني بلوه

به خدا نمی خوامش، بد بلایی به سرم اورده

خدك لامع يا هوايا عني وضوا على البلاد

گونه ات درخشید ای عشقم و شهر رو روشن کرد

ما قدر ع صبري الراحة عيني وتحمل ابعاد

نمی تونم صبر کنم و چشمم دوری رو تحمل نمی کنه

والله معدبني بعيونه الحلوة

به خدا عذابم داده با چشمای قشنگش

ما لی امل فی الروح یابه بعدک حبیبی

من دیگه به جانم امیدی ندارم بعد از تو عشقم

وصلک صفه للناس هجرک نسیبی

وصلت برای دیگران موند و هجرانت قسمت من شد

والله معذبنی و ما عنده مروه

به خدا عذابم داده و مروت نداره

ضی الگمر محجوب بس وجهک اینور

نور ماه پوشیده شده و فقط روی تو نور می ده

لا بآنس مثلك صار يابا لا جن ولا حور

نه در انسان مثل تو شد بابا نه در جن و نه در پری

والله سابيني .. بعيونه الحلوه

به خدا غارتم کرده با چشمای قشنگش

ظنيته برق ولاح يابا لعيوني ضيه

گمان کردم رعد و برقی هست و نورش به چشمام تابیده

من وجنتك شاع نور يابا واشرق عليا

نوری که از گونه ات درخشید و بر من طلوع کرد

والله معذبني .. وما عنده مروه

به خدا عذابم داده. مروت نداره

حبيبي بالبُنط العريض

عزیزم با تاکید می گم

غالي وأقرب م الوريد

که عزیزی و از رگ گردن هم نزدیک تری

حالتي تتشخص جُنون

حالم شبیه جنونه

بيقولولي أنا بيك مريض

به من می گن که من مریض تو ام

أتاري كُل ما أحب فيك

معلوم شد هر چی بیشتر تو رو دوست داشته باشم

بدمنك وبقيت مزاج

معتادت می شوم و بیشتر وابسته ات می شم

أتلحق بقى دي ف إيديك

آیا زنده می مونم؟ این به دست تو است

ما انت في لُقاك العلاج

چرا که علاج من در دیدن تو است

آه لقيت الطبطبه

آه من اون مهربونی رو دیدم

وأقوى لو ما انتش بعيد

و اگه ازم دور نشی قوی تر می شم

ضحكتك فيها كهربا

خنده ات یه برقی هست

بابقى زي واحد جديد

که باعث می شه دوباره متولد بشم

حبيبي خدها ومني ليك

عزیزم این رو از من داشته باش

مشتريك آه مشتريك

من خاطرت رو خیلی می خوام

فوق ما تتصور كمان

خیلی بیشتر از چیزی که تصور کنی

والوحيد ولا ليك شريك

تو یکی هستی و هیچ شریکی نداری

لو أنا هوصفك أوصف إيه

اگه بخوام تو رو توصیف کنم چی بگم؟

عُقد فُل أبيض وفيه

گردنبندی از یاسمین سفید که در آن

قلب بيدلدق حنان

قلبی که با مهربانی می تپه

مِلكي بقى وأنا أدرى بيه

تو مال منی و من تو رو از هر کسی بهتر می شناسم

آه لقيت الطبطبه

من اون مهربونی رو دیدم

شعر مضناک جفاه مرقده از امیر الشعر احمد شوقی که در جواب القیروانی سروده شده است. خیلی سخت بود ترجمه اش. امیدوارم لذت ببرید

مضناك جفاه مرقده

بیمار عشق تو را، رخت خوابش راحت نگذاشت ( تمام شب را به تو فکر می کند)

و بكاه و رحم عوده

و عیادت کنندگانش به ترحم و گریه افتادند

حيران القلب معذبه

قلب حیرانش،‌ عذابش می دهد

مقروح الجفن مسهده

و چشمان زخمی اش خواب ندارند

يستهوي الورق تأوهه

کبوتر سفید از ناله اش ناله می کند

و يذيب الصخر تنهده

و حسرت و ناله اش سنگ را ذوب می کند

و يناجي النجم و يتعبه

و با ستاره ها نجوا می کند و آن ها را خسته می کند

و يقيم الليل و يقعده

و شب را بیدار می ماند و با او می نشیند

الحسن حلفت بيوسفه

اما از زیبایی، مانند یوسف به او قسم می خورم

و السورة أنك مفرده

و انگار که یکی از کلمات سوره یوسف باشد

وتمنت كل مقطعة

و هر کس که دستش را برید (زنان مهمانی یوسف)

يدها لو تبعث تشهده

آرزو دارد که زنده شود و او را ببیند

جحدت عيناك ذكي دمي

چشمانت ریخت خون پاک من را انکار کردند

أكذلك خدك يجحده

آیا گونه سرخ تو هم اینگونه انکار می کند؟ (سرخی گونه ات از خون ریخته من است)

قد عز شهودي اذ رمتا

من شاهدی ندارم که چشمانت چگونه به من تیر انداخت

فأشرت لخدك أشهده

ولی به گونه ی سرخت اشاره می کنم و او را شاهد می گیرم

بيني في الحب و بينك ما

بین من و تو از عشق چیزی است

لا يقدر واش يفسده

که سخن چینان نمی توانند فاسد و خراب کنند

مابال العاذل يفتح لي

ملامت گو را چه شده است که برای من

باب السلوان و أوصده

در آرامش را باز می کند و من آن را می بندم

و يقول تكاد تجن به

به من می گوید که نزدیک است که دیوانه اش شوی

فأقول و أوشك أعبده

و می گویم نزدیک است که بپرستمش

مولاي و روحي في يده

مولای من است و جانم دست اوست

قد ضيعها ، سلمت يده

حتی اگر تباهش کند، دستش به سلامت باشد

قسما بثنايا لؤلؤه

قسم به دندان های مرواریدش

قسم الياقوت منضده

قسم به یاقوت منظم دورش (لب ها)

ما خنت هواك ولا خطرت

هیچ وقت عشق تو را خیانت نکردم

سلوى بالقلب تبرده

و هیچ آرامشی به قلب خطور نکرد که خنکش کند

این آهنگ رو فرید الاطرش هم خونده که فکر کنم اونم جالب باشه.

شاعر این شعر یک مسیحی بوده که عاشق یک دختر لبنانی مسلمان می شه و به خاطر این اختلاف دینی نمی تونه بهش برسه. این شعر رو براش می خونه و بعدها فرید الاطرش این شعر رو ازش می گیره و به ترانه تبدیل می کنه.

یک جا چشمان محبوب رو به قرآن تشبیه کرده بود که فرید ازش می خواد که این قرآن رو به ایمان تبدیل کنه. چرا که قرآن نزد ما مسلمون ها بسیار والاتر از اونه که چشمان کسی رو بهش تشبیه کنیم. اون شاعر هم می پذیره و این میشه نتیجه اش.

عش انت…. انّي مت بعدك

تو زندگی کن، من بعد از تو مرده ام

واطل إلى ما شئت صدّك

و هر چه می خواهی فراقت را طولانی کن

كانت بقايا للغرام

در جان من اندکی از عشق مانده بود

بمهجتي فختمتُ بعدك

که آن را هم بعد از تو پایان دادم

ما كان ضرّك لو عدلت

زیان تو چه بود اگر با من منصف می بودی

اما رأت عيناك قدّك

آیا چشمان تو، قامت رعنای خود را ندیده بود؟

وجعلت من جفنيّ متكأ

چه می شد اگر می ماندی و پلک های من را بالش خود

ومن عينيّ مهدك

و چشمانم را گهواره خود می ساختی

اغضاضة يا روض ان

آیا چیزی کم می شد ای گلستان

انا شاقني فشممت وردك

اگر مشتاق می شدم و گلهای تو را بو می کردم

وملامة يا قطر أن انا

آیا مرا ملامت می کردند ای باران

راقني فأممت وردك

اگر هوس می کردم و قصد نوشیدن تو می کردم

وحياة عينك وهي عندي

و قسم به چشمان تو که برای من

مثلما الايمان عندك

مانند ایمان برای تو می باشد

ما قلب امّك أن تفارقها

حال قلب مادر تو وقتی که ترکش می کردی

ولم تبلغ اشدّك

در حالی که هنوز نوجوان بودی چگونه بود

فهوت عليك بصدرها

وقتی که خود را پیش پای تو انداخت

يوم الفراق لتستردّك

تا در روز جدایی تو را باز گرداند

بأشد من خفقان قلبي

قلب من سخت تر از آن می تپد

يوم قيل خنت عهدك

وقتی که گفته شد که عهدت را شکستی

موجوع قلبی والتعب بیّه

قلبم درد گرفته و خستگی به جونم مونده

من اباوع على روحی ینکسر قلبی علیّه

وقتی به خودم نگاه می کنم دلم برای خودم می سوزه

تعبان وجهی وعیونی قهرتنی

صورتم خسته است و چشمام ذلیلم کرده

دنیا شلّت حال حالی و بحیاتی کرهتنی

دنیا حال حالم رو گرفته و من رو از زندگیم متنفر کرده

کرهت الحب ماریده دمّرنی

از عشق متنفرم، نمی خوامش چرا که داغونم کرده

طیب انی وادری طیبی لهالحال وصلنی

آدم خوبی هستم و می دونم خوبیم من رو به این حال رسونده

موجوع قلبی والتعب بیّه

قلبم درد گرفته و خستگی به جونم مونده

من اباوع على روحی ینکسر قلبی علیّه

وقتی به خودم نگاه می کنم دلم برای خودم می سوزه

کل یوم صدمه اقوى من القبلها

هر روز ضربه ای می خورم که از قبلی قوی تره

انی واصل بالشداید شدّه محد واصل الها

من توی مشکلات به حدی رسیدم که قبل از من کسی نرسیده

محد وقفلی من جنت محتاج وقفه

هیچ کس پشتم در نیومد وقتی که نیاز به پشتیبانی داشتم

الصلابه بهالناس؟ مدری های الدنیا صلبه

نمی دونم مردم سنگ دل شدند یا این دنیا سنگدله

دخیل الله من الدنیا من العالم

پناه به خدا از این دنیا و از این عالم

ربی خلی هذا همی بنهایه کل ظالم

خدا این غم من رو سر انجام همه ظالم ها قرار بده

موجوع قلبی والتعب بیّه

قلبم درد گرفته و خستگی به جونم مونده

من اباوع على روحی ینکسر قلبی علیّه

وقتی به خودم نگاه می کنم دلم برای خودم می سوزه

مارید کلشی بس انام وراسی بارد

هیچی نمی خوام فقط بتونم با خیال راحت بخوابم

انی من هسّه بحیاتی ما عندی ولا واحد

من از همین الان تو زندگیم هیچ کسی رو ندارم

مارید اتعب تعبی یطلع مو نصیبی

نمی خوام برای چیزی که قسمتم نیست تلاشی بکنم

عاجبنی اسمی لحد ایکلی حبیبی

من از اسم خودم خوشم می آد، کسی من رو “عزیزم” صدا نکنه

بدون قلوب ارد اکمل باقی عمری

می خوام بقیه عمرم رو بی قلب و احساس سپری کنم

وللباری ربی راح اسلِّم راح اسلِّم امری

و کارم رو به پروردگار و خالقم می سپارم